You are currently browsing the monthly archive for September 2008.

 

haven’t really slept at all since yesterday.
been in the office up until today..
been awake from the minute i woke on saturday
only had couple of forty winks today,sunday..

if there could be something i want this minute
it would be sleep which i barely needed
won’t give in to coke floats or burger meals
just want something free like a “good night sleep”..

,”) ‘nyt

ang latest book na binabasa ko ngayon after ng “the child called ‘it’” ni dave pelzer, ay ang “magnanakaw!” ni ed lapiz na pinahiram skin ni wes..sabi dito.. there are things that rob us of happiness.. isa na ang pagiging PERFECTIONIST..

napa-sulat tuloy ako ng blog.. hehe.. dahil nga sa discussion nito tungkol sa pagiging PERFECTIONIST.. well, totoo naman kase..

“..we should be CLEAN enough to be HEALTHY, but DIRTY enough to be HAPPY”.. totoo naman diba.. may mga batang hindi masaya dahil pinagbawalan maging “dirty”, hindi naranasan ang gumulong sa putik, mapunasan ng ice cream sa mukha.. at kung ano ano pa..

kaya pag nagkaron kayo ng mga little “you”, paexperience nyo naman ang maglaro at magsaya, hayaan nyong mging “dirty” sila ..hehehehe..

may point naman diba..?

sabi nga ng isang bata sa commercial..

“i’m sorry.. i got stinky, i got dirty.. but see! i learned!”

sabi nga nila.. minsan kelangan din natin ng konting mikrobyo sa katawan.. hehe

be clean enough to be healthy, but be dirty enough to be happy! :)

one person’s trash is another person’s treasure..

minsan pala, kaya hindi dumadating un hinihintay mo, sinasadya talaga un ni Lord kase merong taong nangangailangan at naghihintay ng tulong mula sa IYO mismo..

just want to share something.. nainspire lang ako sa sarili kong kwento..hehe.. you may find this story too long.. pero try to read it..

so..eto un..

last night, pauwi na ako ng mga 9:30, pumila ako sa pilahan ng jeep papunta sa amin dun sa may baba ng north mrt station..

andun ako sa pila ng from 9:30 and one hour na un nakakalipas wala paring dumadating na jeep..andun parin ako sa pila na paikli nang paikli kahit na walang jeep na dumadating.. meaning naiinip na un ibang mga tao kaya umaalis na lang sila..

i have always been very patient when it comes to waiting for someone or something to come.. hmm.. so mejo natitiis ko pa kahit na isang oras akong maghintay (wel, isa narin un reason na ayaw kong madoble pa ang pamasahe ko.. ahaha)..so ayun.. i had a strong faith last night na meron at merong jeep na darating.. naghintay rin lang nman ako ng isang oras, why not hintay pa ulet ng konti malay ba natin kung meron pa ngang dadating..

chempre, tao lang nman din ako.. hehe.. naiinip din.. kumbaga, un pisi ng pasensha ko umiikli din.. i was beginning to hate everyone responsible for the pila.. hehe.. un mga barkers/callers, drivers, etc.. sabi ko pa man din hindi ako aalis sa pila hangga’t may tao pa sa harap ko..

unfortunately, the first few people na nasa unahan ko eh unti-unti nang nababawasan hanggang sa ako na un nasa unahan ng pila.. i began to think.. tpos think ulet.. tpos isa pang think ulet.. ayun.. sabi ko sa sarili ko “waa! ayoko na! maghahanap nalng ako dun sa iba ng jeep!”

**sa isip ko bket ganun eh usually naman kahit quarter to 11pm na meron at meron paring dumadating na jeep eh.. bket ngyon wala..

so ayun.. naglakad ako, when i was already a few steps nlng from the footbridge papuntang SM north, i came to pass by a woman who’s then carrying her sleeping 3 or 4-yr old daughter.. hinarap nya ako then she said something like kung pwede ba siya makahingi kahit na barya lang.. first impression was haay baka niloloko lang ako nito kase meron nang nangganun skin before.. nasabi ko nlng sknya “ay wala na ho eh..” while walking away, tpos sabi niya “kahit na 18 pesos lang uuwi po kase kame sa ubando”, it was then that i turned back to her while i was thinking “teka magkano ba papuntang ubando at san ba un?” ..and it was then na bigla nalng ako naghagilap ng kung magkano man ang makita ko sa pouch ko.. before pa nun kase balak ko na mag-taxi pauwi.. but i thought na mas kelangan nila un pamasahe ko so i decided to give her a hundred.. kesa naman sa ilang loko-lokong taxi drivers mapunta un, sknya nlng ng anak niya kase tulog na tulog  na un anak niya at mukang pagod na pagod na siya kakakarga dun sa bata..

ang haba ng kwento ko noh.. pero this is what i really want to share..

minsan pala, kaya hindi dumadating un hinihintay mo, sinasadya talaga un ni Lord kase merong taong nangangailangan at naghihintay ng tulong mula sa IYO mismo..

nagets niyo ba..? hmm.. wala lang nkakatuwa kase alam niyo un.. actually right after my encounter with that woman (na karga ang anak niyang tulog na tulog) sobrang napangiti ako tpos nasabi ko nalng talaga walang biro sa sarili ko na  “hahaha! kaya naman pala eh! haaay.. IKAW talaga! dami MOng pakana!”

isipin niyo.. isang oras din kaya silang naghintay or isang oras din kayang walang pumapansin dun sa mag-ina, and they are very patient and faithful enough to wait until may pumansin na sa kanila??

hmm..astig.. naisip ko kase..siguro kung naging sobrang patient pa ako sa paghihintay baka sila nman un nainip sa tulong ng iba at umalis.. (edi kawawa naman..),.

hmm..minsan din pala un NIGHT natin may turn out to be an instrument or a blessing in disguise para maging LIGHT tayo ng iba.. ;)

as the cock crows
i thank You that im able to get up
able to open my eyes and see
it’s already morning, i have to be early

as the cock crows
i thank You that im able to hear
the ringing fone beside me
snoozing heavily to wake me

as the sun rises
and the first tv show airs
i thank You that im able to grasp
every thing that i could see, hear, and watch

every day may not always be as good
every person i meet may not all be as nice
my “works” may not always be perfect
You made it that way so i will always try my best..

 

God Bless everyone! ;)

weeks ago we had a meaningful topic during our “wednesdays with wesley”.. it was about “how to tame your tongue” and one of the ways to tame it is to keep or avoid telling lies.. what’s nice about “wednesdays w/ wesley” is we are able to argue on something, get our points straight, learn how to listen to what each and every one has to say..

Soc presented a situation that made us all think: “pano kung merong mga taong kumatok sa bahay niyo, hinanap ang tatay mo.. alam mo na papatayin nila tatay mo pag nalaman nila kung asan ito.. eh alam mong nasa loob lang ng bahay niyo un tatay mo.. ano gagawin mo? would you lie and tell them you dont know where your father is? Or would you tell the truth and tell them ‘andun po nanunuod ng tv sa kwarto niya’?”

simple scenario, but tough.. may mga nagsabi na parang let God’s Will be Done.. meron namang nagsabi na shempre tatay ko un, hindi ko ituturo kung asan.. at isa ako sa mga sumagot nun.. my point was this.. tama rin naman na i-save mo ang tatay mo, at tama rin nman ang magsabi ng totoo.. para kase skin, hindi na siguro BigDeal ang magsinungaling sa ganung situation.. hindi naman siguro ako itatakwil ni God for lying/saving my father.. tama ba? sa lahat ng situation kase, meron kang choice..

walang “No Choice” sa mundo.. it will still always be a question of “to choose or Not to choose”.. tama na i-submit mo lahat kay God (as what wesley said), and it’s always a choice of “Let God’s Will be done” or Let mY Will be done” (na sabi nman ni mickey)..

for me.. this is what i realized nights ago.. sa pilahan ng jeep pauwi.. mag-iisang oras na kase akong nakapila.. ilan lang sa mga nakapila ang nagdesisyon na umalis nlng dahil muka nmang wala ng darating na jeep.. at ako, nag-iisip na rin.. sabi ko “let Your Will be done, Lord”.. pero, bigla ko naisip.. how will i know what God’s Will is, if i don’t make a move?

i had to make a choice.. people have to make a choice para malaman nila what God’s Will is..

hirap iexplain pero.. can’t you see.. it’s all God’s Will.. whatever we decide on.. whatever choice we choose, meron nang nakahandang Will si God for us..

sa situation na inexample ni Soc, at sa paghihintay ko ng jeep..or let’s say sa everyday life natin.. we all have to make a choice and for every choice we make we simply have to entrust whatever will happen next kay God.. and i think that’s what “Let God’s Will Be Done” means..

sana i made sense..